مادر عزیزم

مگر میشود عادت کرد

به زندگی ، بی خنده های تو

به نفس ، بی عطر بوی تن تو

مگر میشود فراموش کرد

لحظه های بودنت را

عمق نجیب مهربانِ دستان گرمت را

مگر میشود رفت و گم شد

بی نشان دو چشم روشن تو

بی حضور مطلق همیشه ی تو

نه هرگز نمیشود

قانون جاری زندگی

برای تو نقض میشود